Mee naar de slaapkamer!

Het is exact 02:22 wanneer ik in volsagen paniek wakker word. Ik heb geen sigaretten meer. Geen sigaretten meer. Ik heb daarnet gedroomd dat ik mijn zusje vroeg of mijn ouders, die al heel lang niet meer roken wegens fysieke afwezigheid, niet een geheime plek hebben waar nog een Camel-sigaret te vinden is. Die ik kan pakken. Ik heb wel sigaretten. Nog een paar zelfs, voor noodsituaties. Op een geheime, bijna onmogelijke plek. Tenzij je een atleet bent. En dat … Lees meer …

Over PTSS

Under construction https://www.youtube.com/@nelleke0990 Toen ik in 1991 afstudeerde aan de Sociale Faculteit in sekse-specifieke en met name de vrouwenhulpverlening, wist ik nog niet dat ik me daar de rest van mijn leven mee bezig zou gaan houden. Feminisme, emancipatie, seksueel geweld, trauma en haar hulpverleners zouden me blijven boeien. Ik volg ze op de voet, nog steeds. In die dertig jaar is er veel veranderd. Maar veel ook niet. Was de vrouwenhulpverlening toen nog een visie in plaats van een methodiek, … Lees meer …

House of horror

Zaterdagavond. Gezellig en cosy met de allerliefste kitten Bella onder de plaids en met de kussens in de rug lekker SVU kijken. Op Videoland. De één na de ander. Maar het moet er toch een keer van komen: naar bed gaan. Hoe laat zou het zijn? Tot mijn verbazing is het al 0:44uur. Beetje laat voor mijn doen. En vliegen ineens de alarmbellen om mijn oren, roodgloeiend draaien ze in de rondte. Het is te stil geweest, tijdens SVU. Waar is … Lees meer …

Levensverhalen

Ik kwam laatst bij de kapper om mijn ponnie te laten bijknippen. Ik kreeg Natasha. “Goh,” zei ik tegen haar, “ik hoorde net op de radio dat we onze levensverhalen niet meer mogen vertellen, aan de kapper”. Ze kunnen er niet meer tegen. “O is dat zo? Ik heb dat niet gehoord. Maar inderdaad; het kan heel prettig zijn iets te vertellen aan een vreemde”. “Terwijl mensen dus niet in de gaten hebben dat zo’n kapster denkt: hou alsjeblieft je … Lees meer …

Murder, she said

Afgelopen periode ben ik twee poesjes verloren, Roosje en Ziva. Op 26 augustus en 12 september. Er is veel steun gekomen uit de buurt. Veelal van mensen ook die ik helemaal niet ken. Er zijn bloemetjes om Roosje heen gelegd, ik heb de mevrouw mogen spreken die de ambulance heeft gebeld voor Ziva. En zij had, twee weken terug ook nog Roosje gezien. Bijna op dezelfde plek. Ik ben iedereen dankbaar hiervoor, voor al dat medeleven en steun. Maar vandaag … Lees meer …

Ziva Riemeijer

Ziva Riemeijer staat er op de post-it. Zo had ik dat zelf nog nooit bedacht. Nadat Roosje is overleden op 26 augustus blijft haar papa over met een gat in zijn hart. En Ziva en ik met een immense leegte in ons huis. Alsof er twee Roosjes zijn overleden in plaats van één. Ziva zit op de stoel. Ze slaapt maar wat. Geen Roosje meer om samen mee te spelen, samen te slapen en samen de achtervolging in te zetten … Lees meer …

Klein Roosje, turbo-poes

Roosje was niet mijn poesje maar die van mijn vriend. En hij was niet haar verzorger, maar haar papa. Als piepklein kittentje groeide ze op in de bosjes op een boerderij. Bang. Bang voor de haan die het op haar had verzien en haar altijd pikte. Mijn vriend plukte haar daar weg en nam haar mee naar huis. Omdat ze geen kameraadje had om mee te spelen, speelde hij met haar. Zoals katten dat doen. Je verstoppen en onverwacht tevoorschijn … Lees meer …

Burn-out: knutseltherapie

En toen kwam ik op de bank te zitten met een burn-out. En dat bleek al snel heel anders te zijn dan op de bank zitten zonder burn-out. Bijna te moe om te praten, te moe om zelfstandig rechtop te zitten. Ik stutte mij met kussens. Van schrijven, mijn lust en mijn leven, was al helemaal geen sprake meer. Gelukkig bestaan er winkels als de Action. En daar stuitte ik op een bouwpakketje van een huisje, van ongeveer €4,-. Zo’n … Lees meer …

Knabbel&Babbel

Soms kom je twee mensen tegen waarvan je denkt: wat zou het leuk zijn wanneer die twee gaan daten. En daar ga je je dan mee bemoeien. Ik raad dat af. Bemoei je niet met mogelijk pril geluk. Kwartjes kunnen nu eenmaal vreemd vallen. Ik ontmoette, apart en los van elkaar Hans en Irma. Twee hele leuke, charmante, aardige mensen en allebei een beetje op zoek. Dat leek me wel wat, om deze twee mensen te helpen bij de zoektocht … Lees meer …

Rigard Boerwinkel 1968-1999

Het water. Grijze golven die in elkaar overvloeien. Ze steken hun kopje op en verdwijnen weer. Geruisloos. Hoe zou het zijn geweest wanneer het water stil was. Vlak. Met alleen de avondzon erboven. Vredig. Bijna uitnodigend. Als watermens heb ik elke vakantie wel even een kleine dialoog met het water, en de golfjes. En denk ik aan jou. Wat was ik boos op jou. Ik schreef je brieven. Ik praatte tegen je. Stelde vragen waar geen antwoord op kwam. Ik … Lees meer …